Wilgi i inne ptaszory na działce.

Jak już niektórzy z Czytelników niniejszego bloga wiedzą, że od pewnego czasu jesteśmy właścicielami działki położonej w jednej z malowniczych podlegnickich wsi. Ostatnio na nieruchomości tej dużo się dzieje, ale to raczej temat na zupełnie innego bloga;). Co warte jednak odnotowania, naokoło przedmiotowej działki, rośnie spory brzozowo-czeremchowy zagajnik, który często odwiedzają ptaki. Jakież jednak było moje zdziwienie (ale też zachwyt), gdy pewnego dnia odkryłam, że jednymi z mieszkańców tego leśnego przybytku są...wilgi. Zorientowałam się w temacie, gdy przyjeżdżając tam (niemal codziennie) w sezonie lęgowym, słyszałam charakterystyczne wydobywające się spośród drzew fletowe dźwięki. Byłam więc pewna, że w sąsiedztwie mamy wilgi. Ale zobaczyć je...marzenie. W końcu jednak się to udało. Pierwszy raz miało to miejsce w dniu 15 lipca, kiedy przyjechałam na działkę z Mężem i z Małą. Kiedy buszowaliśmy w piwnicy, do naszych uszu doszedł piękny śpiew wilgi. Postanowiłam odnaleźć tego uzdolnionego śpiewaka. Ostrożnie wyjrzałam więc zza murku. Mój wzrok skierował się na korony brzóz, bo z doświadczenia wiem, że wilgi, na miejsce śpiewu z reguły wybierają najwyższe partie drzew. Chwila obserwacji i jest - przepiękny, jaskrawożółty samiec wilgi. Patrząc na to upierzenie aż trudno uwierzyć, że chowające się pośród gałęzi wilgi są niemal niedostrzegalne dla otoczenia. Ale tak właśnie jest. Kamuflują się doskonale i tylko kiedy zdecydują się choć na chwilę pojawić w eksponowanym miejscu, można podziwiać ich niezwykłą urodę. Tak też było z zaobserwowanym samcem. Udało mi się cyknąć parę fotek:

Jak również nagrać nienajwyższych lotów filmik:

https://www.youtube.com/watch?v=xhRmp7RUPnA

 

I tyle go widzieli. Zachęcona jednak tymi obserwacjami, postanowiłam udać się na działkowy birdwatching. Kolejna okazja nadarzyła się 26 lipca. Korzystając z pięknej pogody, udałam się tam z samego rana. Na działce pojawiłam się już po 6-ej i przyczaiłam się przy rosnących tam czeremchach. Początkowo nic się nie działo, ale po kilkunastu minutach się zaczęło;). Na brzozie rosnącej naprzeciwko zobaczyłam kryjącego się wśród liści grubodzioba:

W tym czasie, na antenie pobliskiego domu przysiadły dwa szpaki. Chwilę później koło nich pojawiła się...samica gąsiorka, niesamowite:). Dokumentacja poniżej - od lewej dwa szpaki, a na wyższej części anteny - gąsiorkowa:

Chwilę później na brzozie po mojej lewej stronie pojawił się dzięcioł duży. Miał stosunkowo dużą czerwoną czapeczkę, co sugeruje, że był to osobnik młodociany. U dorosłych samców jest ona bowiem o wiele mniejsza, a u samic nie ma jej wcale. Dzięcioł podłubał w brzozowej korze, po czym gdzieś sobie poleciał:

 

https://www.youtube.com/watch?v=dfqzx-Ih-hs

 

Kiedy dzięcioł się oddalił, na pobliskiej gałęzi zobaczyłam...śpiewaka. Siedział trochę przyczajony, ledwo było go widać:

 

Zerknęłam znowu na domową antenę - szpaki nadal tam siedziały, ale zamiast gąsiorka, pojawiła się sierpówka:

Kolejna wizyta na wsi miała miejsce w dniu 03 sierpnia. Znów pojechałam tam wcześnie rano. Ptaki znowu dopisały. Ponownie stanęłam przy czeremchach, gdyż poprzednio miejsce przy nich okazało się być dobrą czatownią. Chwilę później na brzozie po mojej lewej stronie zobaczyłam grzywacza:

Kilka kolejnych chwil i na brzozie rosnącej naprzeciwko (u sąsiadów), zobaczyłam...dwie młode wilgi. To znaczy na pewno młoda jest ta z czarnym dziobem. Mam lekki dylemat co do tej drugiej, gdyż może to być również samica. Albo jednoroczny samiec...ech, tak to jest z tą identyfikacją ptaków. Jednakże jej zachowanie (niewielka płochliwość, "zabawa" z towarzyszącą jej wilgą) wskazuje, że jednak również był to osobnik młodociany. Niewykluczone, że młody samiec i młoda samica. Tak czy inaczej, obserwacja ta stanowi dla mnie jednoznaczne potwierdzenie, że wilgi są gatunkiem lęgowym w tamtej okolicy. Obserwowane przeze mnie osobniki siedziały bądź "spacerowały" po gałęziach brzozy, grzejąc się w promieniach wschodzącego słońca. To był taki piękny poranek i cudnie było tak stać pośród drzew i obserwować te wspaniałe ptaki. Poniżej dokumentacja fotograficzna:

 

Z bliższej perspektywy:

 

Czyż nie są śliczne? Jeszcze dwa nagrania z udziałem młodych wilg (przyznaję, nie są to dzieła na miarę National Geographic;)):

https://www.youtube.com/watch?v=dfqzx-Ih-hs

 

https://www.youtube.com/watch?v=zd59pBzDk8g

 

Po jakimś czasie ptaki niespostrzeżenie zniknęły (niewykluczone, że zaszyły się gdzieś w gęstwinie brzozowych liści). Tymczasem, dużo dalej, na szczycie jednego z drzew usiadła kolejna wilga. Tym razem myślę, że była to dorosła samica. Może matka obserwowanych młodzików?:

Po chwili, na szczycie innej brzozy, przysiadła na chwilę sroka. Taka jakaś wymięta. Albo osobnik młodociany, albo dorosły po przejściach;)):

Nie zabrakło również grzywacza. Te nasze największe krajowe gołębie zapewne też gdzieś tam mają swoje lęgowiska:

I ponownie wilga na szczycie brzozy; tym razem chyba osobnik młodociany. To chyba tamtejsza klasyka gatunku, coś jak kwiczoł na jarzębinie w legnickim parku;):

Na brzozie naprzeciwko znów pojawił się kolejny osobnik. To potwierdziło moje przypuszczenia, że obserwowane przeze mnie wilgi cały czas na tym drzewie siedziały, tylko schowały się w liściach:

 

Tymczasem na wspomnianej antenie (na marginesie, również ciekawe ornitologicznie miejsce), pięknie zapozowały dwa mazurki:

I jeszcze piękny brzozowy zagajnik, tuż przy naszej działce:

Podsumowując, to niesamowite, że przez kilka lat bezskutecznie "polowałam" na wilgi, a teraz mam je praktycznie pod nosem. Ciepły letni poranek, malowniczo wschodzące słońce, cudne drzewa i przepiękne ptaki, czego więcej może chcieć birdwatcher:).

Spotkanie z gąsiorkiem i dawno nie widzianą cierniówką.

W dniu 24 maja o bardzo wczesnej godzinie, bo już przed 6-tą, udałam się do Goliszowa. Już sama jazda samochodem była emocjonująca. Bo gdy tylko wyjechałam z Gniewomirowic, zobaczyłam, że do dziupli jednego z drzew (prawdopodobnie lipy), rosnącego tuż przy głównej drodze wlatuje...dzięcioł zielony. Zapewne z pokarmem dla małych głodomorów. To był piękny widok - lekkie poranne słońce, tzw. świetlisty cień odbijający się na drzewie, no i ten dzięcioł...Oczywiście, to trwało ułamek sekundy i - oczywiście - zatrzymałam się na tej drodze i cofnęłam się do drzewa (na szczęście nic nie jechało) ale samego ptaka nie udało mi się uchwycić. Pozostała więc domniemana lipa. Jakże piękna i dostojna:

Ciekawe, czy lęgi w takim miejscu zakończyły się sukcesem...Ale może to wcale nie było takie złe miejsce? No, cóż, czas jechać dalej. W końcu ileż można stać na drodze;). Jeszcze chwila i wjechałam na znajome polne ścieżki wiodące wprost do Goliszowa. Czasem na polach jest również ciekawie (a nawet ciekawiej) niż na samych stawach. Już na "dzień dobry" powitał mnie piękny samiec kląskawki, siedzący na linii energetycznej. Posiedział dość długą chwilę (jak na ten gatunek), po czym się ulotnił:

Tymczasem, na drodze pojawił się dorodny samiec bażanta:

A na linii energetycznej kolejny gość - potrzeszcz, jeden z liczniejszych mieszkańców okołogoliszowskich pól i łąk:

Zapraszam również do obejrzenia krótkiego nagrania z potrzeszczem. W tle najprawdopodobniej "hałasuje" łozówka:

 https://www.youtube.com/watch?v=W0zD361ePGI

 

I pociąg, przejeżdżający w pobliżu. Zachęcam do obejrzenia; filmik świetnie oddaje klimat tamtejszych okolic:

Jeszcze fotka krajobrazowa:

W pewnym momencie, na jednej z barierek w pobliżu torów, usiadł jakiś niewielki ptak. Miałam swoje podejrzenia co do gatunku, ale ostatecznie wątpliwości rozwiało jedno spojrzenie przez lornetkę - to tytułowa cierniówka. Jak na bohatera niniejszego posta, zdjęć jest mało, bo zaledwie jedno. Niemniej jednak, niewątpliwie jest to ważna obserwacja, gdyż gatunek ten widujemy niezwykle rzadko. Kiedyś był to gatunek pospolicie zasiedlający chaszcze legnickiego parku. Jednak, po zamianie go na przybytek dla psów z drogami, basenami, blokami, parkingami i tym podobnymi (niech żyje ekologia), ptaki te (jak zresztą wiele innych) po prostu się stamtąd wyniosło. Stąd też cierniówki oglądamy rzadko. Choć warto w tym miejscu wspomnieć, że rok temu w wakacje młodą cierniówkę obserwowaliśmy...w ogrodzie w Żywcu. To dopiero była niespodzianka. Wracając jednak do niniejszego posta, poniżej zamieszczam jedno jedyne zdjęcie opisywanej cierniówki:

Cierniówka pokazała się tylko na chwilę, po czym czmychnęła w zarośla. Zaraz też ze wspomnianych zarośli zaczął wydobywać się głośny, dość terkoczący śpiew. Nie wiem jednak, czy śpiewała owa cierniówka, czy też jej dalsza kuzynka, łozówka. Jak posłuchałam w necie, głos bardziej pasuje do łozówki. Zamieszczam poniżej nagranie, może ktoś rozpozna ten ptasi trel?

W końcu dotarłam już na stawy, a tam kolejne miłe ptasie spotkanie - na stawie po prawej zaobserwowałam śpiewającą i kołyszącą się na trzcinie brzęczkę:

Poniżej nagranie ze śpiewającą brzeczką. W tle słychać jednak trzciniaka, który, jak zwykle zagłusza wszystko (więc może należałoby napisać, że nie w tle a na pierwszym planie), więc trzeba się wsłuchać, by usłyszeć bohaterkę filmiku:

 
https://www.youtube.com/watch?v=bKdpzGJ1JdA&feature=youtu.be

 

Chwilę później w pobliżu mnie rozległ się charakterystyczny głos wąsatki. Bardzo się ucieszyłam, bo niezwykle rzadko mam okazję obserwować te ptaki wiosną. Zwykle odbywa się to na jesień, najczęściej we wrześniu. Teraz też - obserwacja to nieco za dużo powiedziane. Po prostu usłyszałam i zobaczyłam ruch między trzcinami. Coś tam cyknęłam, aparat jednak nie złapał ostrości i wyszło jak wyszło. Wiem jednak, że to na pewno wąsatka i to musi mi wystarczyć;):

No, cóż, nagrody National Geographic raczej nie dostanę;). Tuż obok wąsatki przez chwilę zabawiła rokitniczka. Ją jednak przynajmniej udało mi się w miarę przyzwoicie udokumentować:

Wyjazd do Goliszowa w sezonie lęgowym nie może się odbyć bez obserwacji potrzosa. To niemal niezawodny gatunek - wszędzie go pełno, nie jest zbyt płochliwy no i ładnie pozuje:

Podjechałam nieco dalej i kolejna ciekawostka - kukułka na drzewie. Wcześniej ptak kukał, stąd wiem, że to samiec. Jednak w czasie dokumentacji fotograficznej, siedział na gałęzi rozglądał się i czyścił piórka. Myślałam, że może zacznie się odzywać, ale widocznie był to czas odpoczynku:

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=0GasbVr2KWs

 

Kiedy kukułka odleciała, ruszyłam dalej, za winkiel. Po drodze sfotografowałam małego ptaka wróblowego, myśląc, że to któryś z "typowych" trzcinowych. Dopiero przygotowując niniejszego posta, zorientowałam się, że to...podróżniczek. Rozpoznałam go, oczywiście, po niebieskiej plamce na podgardlu. Ależ niespodzianka, w ogóle nie wiedziałam, że sfotografowałam w tym dniu ten gatunek:

I znów rokitniczka; na tym krzewie, niemal kalendarzowo:

Natomiast za winklem, za stawem z rampą - następna ciekawa obserwacja - przecudny samiec gąsiorka. Gąsiorki to również dawni mieszkańcy legnickiego parku. Pewnie mało kto wie, że w tym parku gnieździły się tak zacne gatunki jak właśnie gąsiorki. Teraz już niestety wyniosły się stamtąd, ale wciąż co roku można je spotkać w Goliszowie. I w pobliżu naszej działki, ale to już inna historia. Tymczasem, goliszowski gąsiorek:

 

Birdwatching w tym dniu rozpoczęłam i skończyłam obserwacją samca kląskawki - tym razem na trzcinie, przy wyjeździe z goliszowskiego kompleksu:

Do Legnicy wracałam przez Miłkowice i okoliczne pola. Coś pięknego, przecudne widoki:

W zwiedzaniu towarzyszyły mi - pliszka siwa:

Jak również pliszki żółte:

Na zakończenie posta, fotki ślimaka na drzewie:

Oraz parę ptasich migawek z wyjazdu do Goliszowa w dniu 10 maja:

(pliszka żółta)

 

Kląskawka (prawdopodobnie młodociana):

Rokitniczka:

Łabędź niemy:

Potrzos:

Potrzeszcz:

Błotniak stawowy (samiec):

 

Fotki krajobrazowe:

 

 

Droga przez Miłkowice i ponownie potrzeszcz: