Jak już niektórzy z Czytelników niniejszego bloga wiedzą, że od pewnego czasu jesteśmy właścicielami działki położonej w jednej z malowniczych podlegnickich wsi. Ostatnio na nieruchomości tej dużo się dzieje, ale to raczej temat na zupełnie innego bloga;). Co warte jednak odnotowania, naokoło przedmiotowej działki, rośnie spory brzozowo-czeremchowy zagajnik, który często odwiedzają ptaki. Jakież jednak było moje zdziwienie (ale też zachwyt), gdy pewnego dnia odkryłam, że jednymi z mieszkańców tego leśnego przybytku są...wilgi. Zorientowałam się w temacie, gdy przyjeżdżając tam (niemal codziennie) w sezonie lęgowym, słyszałam charakterystyczne wydobywające się spośród drzew fletowe dźwięki. Byłam więc pewna, że w sąsiedztwie mamy wilgi. Ale zobaczyć je...marzenie. W końcu jednak się to udało. Pierwszy raz miało to miejsce w dniu 15 lipca, kiedy przyjechałam na działkę z Mężem i z Małą. Kiedy buszowaliśmy w piwnicy, do naszych uszu doszedł piękny śpiew wilgi. Postanowiłam odnaleźć tego uzdolnionego śpiewaka. Ostrożnie wyjrzałam więc zza murku. Mój wzrok skierował się na korony brzóz, bo z doświadczenia wiem, że wilgi, na miejsce śpiewu z reguły wybierają najwyższe partie drzew. Chwila obserwacji i jest - przepiękny, jaskrawożółty samiec wilgi. Patrząc na to upierzenie aż trudno uwierzyć, że chowające się pośród gałęzi wilgi są niemal niedostrzegalne dla otoczenia. Ale tak właśnie jest. Kamuflują się doskonale i tylko kiedy zdecydują się choć na chwilę pojawić w eksponowanym miejscu, można podziwiać ich niezwykłą urodę. Tak też było z zaobserwowanym samcem. Udało mi się cyknąć parę fotek:
Jak również nagrać nienajwyższych lotów filmik:
https://www.youtube.com/watch?v=xhRmp7RUPnA
I tyle go widzieli. Zachęcona jednak tymi obserwacjami, postanowiłam udać się na działkowy birdwatching. Kolejna okazja nadarzyła się 26 lipca. Korzystając z pięknej pogody, udałam się tam z samego rana. Na działce pojawiłam się już po 6-ej i przyczaiłam się przy rosnących tam czeremchach. Początkowo nic się nie działo, ale po kilkunastu minutach się zaczęło;). Na brzozie rosnącej naprzeciwko zobaczyłam kryjącego się wśród liści grubodzioba:
W tym czasie, na antenie pobliskiego domu przysiadły dwa szpaki. Chwilę później koło nich pojawiła się...samica gąsiorka, niesamowite:). Dokumentacja poniżej - od lewej dwa szpaki, a na wyższej części anteny - gąsiorkowa:
Chwilę później na brzozie po mojej lewej stronie pojawił się dzięcioł duży. Miał stosunkowo dużą czerwoną czapeczkę, co sugeruje, że był to osobnik młodociany. U dorosłych samców jest ona bowiem o wiele mniejsza, a u samic nie ma jej wcale. Dzięcioł podłubał w brzozowej korze, po czym gdzieś sobie poleciał:
https://www.youtube.com/watch?v=dfqzx-Ih-hs
Kiedy dzięcioł się oddalił, na pobliskiej gałęzi zobaczyłam...śpiewaka. Siedział trochę przyczajony, ledwo było go widać:
Zerknęłam znowu na domową antenę - szpaki nadal tam siedziały, ale zamiast gąsiorka, pojawiła się sierpówka:
Kolejna wizyta na wsi miała miejsce w dniu 03 sierpnia. Znów pojechałam tam wcześnie rano. Ptaki znowu dopisały. Ponownie stanęłam przy czeremchach, gdyż poprzednio miejsce przy nich okazało się być dobrą czatownią. Chwilę później na brzozie po mojej lewej stronie zobaczyłam grzywacza:
Kilka kolejnych chwil i na brzozie rosnącej naprzeciwko (u sąsiadów), zobaczyłam...dwie młode wilgi. To znaczy na pewno młoda jest ta z czarnym dziobem. Mam lekki dylemat co do tej drugiej, gdyż może to być również samica. Albo jednoroczny samiec...ech, tak to jest z tą identyfikacją ptaków. Jednakże jej zachowanie (niewielka płochliwość, "zabawa" z towarzyszącą jej wilgą) wskazuje, że jednak również był to osobnik młodociany. Niewykluczone, że młody samiec i młoda samica. Tak czy inaczej, obserwacja ta stanowi dla mnie jednoznaczne potwierdzenie, że wilgi są gatunkiem lęgowym w tamtej okolicy. Obserwowane przeze mnie osobniki siedziały bądź "spacerowały" po gałęziach brzozy, grzejąc się w promieniach wschodzącego słońca. To był taki piękny poranek i cudnie było tak stać pośród drzew i obserwować te wspaniałe ptaki. Poniżej dokumentacja fotograficzna:
Z bliższej perspektywy:
Czyż nie są śliczne? Jeszcze dwa nagrania z udziałem młodych wilg (przyznaję, nie są to dzieła na miarę National Geographic;)):
https://www.youtube.com/watch?v=dfqzx-Ih-hs
https://www.youtube.com/watch?v=zd59pBzDk8g
Po jakimś czasie ptaki niespostrzeżenie zniknęły (niewykluczone, że zaszyły się gdzieś w gęstwinie brzozowych liści). Tymczasem, dużo dalej, na szczycie jednego z drzew usiadła kolejna wilga. Tym razem myślę, że była to dorosła samica. Może matka obserwowanych młodzików?:
Po chwili, na szczycie innej brzozy, przysiadła na chwilę sroka. Taka jakaś wymięta. Albo osobnik młodociany, albo dorosły po przejściach;)):
Nie zabrakło również grzywacza. Te nasze największe krajowe gołębie zapewne też gdzieś tam mają swoje lęgowiska:
I ponownie wilga na szczycie brzozy; tym razem chyba osobnik młodociany. To chyba tamtejsza klasyka gatunku, coś jak kwiczoł na jarzębinie w legnickim parku;):
Na brzozie naprzeciwko znów pojawił się kolejny osobnik. To potwierdziło moje przypuszczenia, że obserwowane przeze mnie wilgi cały czas na tym drzewie siedziały, tylko schowały się w liściach:
Tymczasem na wspomnianej antenie (na marginesie, również ciekawe ornitologicznie miejsce), pięknie zapozowały dwa mazurki:
I jeszcze piękny brzozowy zagajnik, tuż przy naszej działce:
Podsumowując, to niesamowite, że przez kilka lat bezskutecznie "polowałam" na wilgi, a teraz mam je praktycznie pod nosem. Ciepły letni poranek, malowniczo wschodzące słońce, cudne drzewa i przepiękne ptaki, czego więcej może chcieć birdwatcher:).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz